RinNe@Blue Sky 8059 ~ *

*เอนทรี่นี้เต็มไปด้วยการกรีดร้องและ Spoil ล้วนๆ(อีกแล้ว)ค่ะ*
(คำเตือน : โหลดโหดมากเช่นเคย)


และแล้วก็ได้เวลาเปิดเอนทรี่รีพอร์ทอีกสักตอนตามสัญญา
สำหรับตอนนี้พูดได้คำเดียวว่าไม่ผิดหวังที่รอดูอย่างใจจดใจจ่อมาถึงหนึ่งอาทิตย์เลยทีเดียว
ฟิน พูดได้คำเดียวว่ามันคือความฟิน! ซีซั่นนี้ตั้งใจจะฆาตกรรมแม่ยกใช่มั้ยค้า!!
แถมเลือกวันฉายได้เหมาะมาก อา..ช่างเป็นตอนที่เหมาะกับวันวาเลนไทน์ซะจริงๆ
น่ารักอ่ะ น่ารักเกินไปแล้ว แม่ยกคู่เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อตายตาหลับแล้วค่ะ *ฟินตาย*

งั้นจะรอช้าอยู่ใย เราไปเริ่มฟินกับความน่ารักของนัตสึเมะคุงไปพร้อมๆกันเลยเถอะค่ะ
อ้อ สำหรับความเดิมตอนที่แล้ว เชิญที่เอนทรี่นี้เลยนะคะ
(ปล.ขอแนะนำว่าให้อ่านทั้งสองเอนทรี่ต่อกันเพื่ออรรถรสในการรับชมค่ะ =.,=)


เริ่มกันที่ฉากแรก..

ต่อจากเมื่อตอนก่อน..ในขณะที่ตอนนี้ทานูมะได้เจอกับบุคคลปริศนา(?)
นัตสึเมะคุงที่ถูกลักพาตัวมาเพื่อเตรียมเป็นเครื่องเซ่นโอมิบาชิระก็กำลังพยายามจะหาทางหนี
โดยที่ในใจยังหวนคิดไปถึงใครบางคนอยู่ตลอดเวลา


ภาพของทานูมะที่บอกว่ายังไงก็จะช่วยยังคงทำให้ใจว้าวุ่น
นัตสึเมะคุงก็เลยพยายามที่จะหาทางออกมาจากขวดให้ได้ก่อนที่ทานูมะจะตามมาถึง
เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายต้องเอาตัวเข้ามาเสี่ยงกับเรื่องอันตราย

 แต่ยังไม่ทันที่จะทำอะไร พระเอก(?)ก็ปรากฎตัวขึ้น !

 
หยุดนะเจ้าพวกเหล่าร้าย! (ไม่ใช่แล้ว) กร๊ากก ซีนนี้ทำให้นึกถึงประโยคอะไรแบบนี้จริงๆนะ
ทานูมะคุงปรากฎตัวมาด้วยซีนพระเอก พร้อมกับบอกว่าขวดนั้นมันเป็นของปลอม
อยากบอกว่าทานูมะคุงช่างกล้ามาก..เพิ่งเคยเห็นภูตผีจังๆแบบนี้แท้ๆ ยังกล้าทำได้ถึงขนาดนี้เชียวเรอะ
หรือว่าความรักมันบังตา จนทำให้ลืมกลัวไปแล้วก็ไม่รู้สิน้า XD

 
นางเอก(?)ที่กำลังซ่อนตัวอยู่ถึงกับรีบลุกขึ้นมาดู


ทานูมะเริ่มเล่นกลอุบายว่านัตสึเมะตัวจริงอยู่ในโหลนั้นต่างหาก
ทำเอาอีกฝ่ายหลงกลจะเปิดขวดปล่อยนัตสึเมะคุงออกมา พร้อมกับเรื่องที่ทานูมะเป็นมนุษย์แตกพอดี
ทำให้เกิดฉากบู๊กันเล็กน้อย แต่ทานูมะก็พุ่งตัวเข้ามาคว้าขวดโหล และนัตสึเมะถูกปล่อยออกมาได้สำเร็จ


แอบนอกเรื่องว่าฉากที่นัตสึเมะคุงถูกปล่อยออกมาจากโหลมันก๊าวใจมาก..
แบบว่าท่าล้มลุกคลุกคลานมันกระชากใจแม่ยกมากค่ะ ! =.,=

 
และเมื่อนัตสึเมะคุงหลุดออกมาได้สำเร็จ ทานูมะก็ถึงกับลืมสนใจสถานการณ์รอบข้าง
แล้วรีบเข้ามาดูด้วยความเป็นห่วงทันที


แต่แล้ว ฉากพบหน้ากันอีกครั้งที่แสนประทับใจ(?)ก็ถูกขัดจังหวะโดยการลอบโจมตีจากข้างหลัง
แต่ก่อนที่เรื่องเลวร้ายจะทันเกิดขึ้นนั้น..


คว้าหมับ!

 
ดึงอีกฝ่ายเข้าหาตัว แล้วกอดเอาตัวเองเข้าปกป้อง!!

แวร๊ยยยย ขอสครีมกับฉากนี้สักแปดพันห้าสิบเก้ารอบเถอะค่ะ! มันอิอร๊างได้อี๊ก!!!
นัตสึเมะคุงแทบไม่ต้องคิด ฉุดทานูมะมากอดแล้วเอาตัวเองเข้ารับแทนทันที
มันทำให้รู้สึกได้เลยนะว่าอีกฝ่ายเป็นคนสำคัญมากขนาดไหน แม้กระทั่งชีวิตก็ให้แทนได้..
แค่คำว่า'คนสำคัญ'ยังดูท่าจะน้อยเกินไปสำหรับสองคนนี้เลยนะ

อ๊ะ แต่อย่าลืมว่าตอนนี้เราไม่ได้มีพระเอกแค่คนเดียว (?)


แม้จะไม่เห็นหน้า แต่พระเอกอีกรายปรากฎตัวขึ้นและจัดการเหล่าร้าย(?)อย่างหล่อกันเลยทีเดียว
หากจะถามว่าทำไมถึงเรียกว่าพระเอกอีกราย แม้ปกติละครจะมีพระเอกได้แค่คนเดียว อีกคนต้องเป็นพระรอง
แต่กฎนี้ไม่สามารถใช้ได้ในฮาเร็ม(?)นะคะ เพราะงั้นพระเอกอีกรายถือว่าใช้ถูกหลักแล้ว (กฎบ้าอะไรฟระ..)


พระเอกหมายเลขหนึ่ง..ยาวไป เอาเป็นว่าทานูมะหันมาสนใจการปรากฎตัวของอีกหนึ่งเสะทันที
และระหว่างที่เหตุการณ์กำลังชุลมุนวุ่นวาย บุคคลปริศนาก็พาทั้งสองหนีออกมาจากห้องได้สำเร็จ


และเมื่อหลบลี้มาถึงห้องหนึ่งที่ดูท่าจะปลอดภัยแล้ว คนเป็นผู้ใหญ่ก็เริ่มบ่น
โดยที่ขณะนี้ทานูมะยังคงคิดว่าอีกฝ่ายเป็นโยวไค ในขณะที่อีกคนเริ่มจะสะกิดใจ


หน้านัตสึเมะคุงแบบว่า..แทบจะไม่ต้องเดาเลยว่าคนเอาถุงคลุมหน้า(?)นั่นคืออดีตเสะตัวเก็งในฮาเร็ม
โดยไม่พูดพร่ำทำเพลงก็เข้าไปเปิดฉากขอเคลียร์ทันที

 
คุณหายไปไหนมาตั้งนาน ทิ้งให้ผมรออยู่คนเดียวมันแย่ขนาดไหนรู้มั้ย วันก่อนก็เกือบถูกมาโตบะซังลากไปทำมิดิมิร้าย(?)..ทำไมไม่รู้จักมาช่วย(วะ)ครับ
นัตสึเมะคุงเริ่มเปิดฉากบ่นสามี(?)ที่ทิ้งภรรยา(?)ไว้บ้านคนเดียวแล้วหายตัวไปตั้งแต่ต้นซีซั่น
แต่โปรดอย่าลืมว่าครั้งนี้ยังมีเสะอีกคนอยู่ในห้องด้วยนะ..


และแล้วรถไฟสองสายก็พุ่งชนกันดังโครม!
ฉากนี้นัตสึเมะคุงช่างราวกับคนถูกแฟนจับได้ว่านอกใจ(?) สัญญาณอันตรายให้รีบหาทางออกโดยด่วน


หันไปลวนลามเป็นครั้งที่สองตั้งแต่เปิดตอนมา(?)
ฉากนี้บุคคลปริศนา..เอ่อ ความจริงควรจะเปลี่ยนคำเรียกได้แล้ว แต่ในเรื่องยังไม่เฉลยก็ต้องว่ากันต่อไป
บอกกับนัตสึเมะคุงว่าไม่ควรจะพาคนธรรมดาเข้ามายุ่งเกี่ยวกับที่แบบนี้
แต่ทานูมะก็ออกตัวว่านัตสึเมะไม่ได้เป็นคนพาเขามา แต่เขาตั้งใจจะมาที่นี่ด้วยตัวเอง

 

คือ..ฉันไม่ได้นอกใจนายจริงๆนะทานูมะ
นัตสึเมะหันไปบอกทานูมะว่ามันเป็นความผิดของเขาเองที่ประมาทเกินไป ทำให้ทานูมะต้องพัวพันด้วย
มีการออกหน้ารับแทน ปกป้องกันไปปกป้องกันมาเช่นเคยนะสองคนนี้

 
อุ๊..ทานูมะคุงอย่ามองด้วยสายตาแบบนั้นสิคะ แม่ยกเค้าหวั่นไหวจนจะทนไม่ไหวอยู่แล้วน้า~ >///<

และหลังจากที่สบตากันอยู่สักพัก ทานูมะคุงก็รู้ตัวว่าจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่รู้เลยว่าอีกฝ่ายเป็นใคร
จึงตัดสินใจถามออกไปเพื่อให้จขบ.ได้เลิกมานั่งลำบากพิมพ์คำว่าบุคคลปริศนาเสียที..



ขอเสียงปรบมือต้อนรับ อดีตเสะตัวเก็ง นาโทริ ชูอิจิ ด้วยค่า~

ในที่สุดนาโทริซังก็กลับมาหลังจากปล่อยให้หนุ่มอื่นเร่งทำคะแนนกันอยู่เสียนาน
 อ๊ะ ถามว่าทำไมถึงเรียกอดีตเสะตัวเก็ง ก็เพราะในภาคก่อนๆพี่ท่านปั่นคะแนนไวจนเป็นตัวเก็งน่ะสิคะ
แต่เพิ่มคำว่า'อดีต'เพราะปัจจุบันโดนหนุ่มอื่นแซงไปแล้ว จะรอดูนาโทริซังทวงบัลลังก์คืนนะคะ XD 
(ขอแนะนำว่าถ้าในขณะนี้หากเปิดบีจีเอ็มคิราเมะอิเดะประกอบด้วยจะได้อารมณ์อย่างยิ่งยวด)



ไม่ได้เจอกันนานก็ยังคงคิราเมะอิเดะเตะโกเมนไม่เปลี่ยนเลยนะคะ นาโทริซัง
และหลังจากทำการแนะนำตัวเสร็จแล้ว นาโทริซังก็เริ่มทำการ"หม้อ"ทานูมะคุง..เอ่อ อ่านไม่ผิดหรอกค่ะ
มีการจะเอาตั๋วหนังให้ซะด้วย กะจะแอบรวบหัวรวบหาง(?)ชวนไปเดทเหมือนตอนเจอนัตสึเมะคุงรึเปล่านั่น XD

 

และยังคงสติลขายหม้อต่อไป..มีการรีบคืบคลานเข้ามาขอทำความรู้จักไวว่องจนนัตสึเมะคุงมีแอบเคือง (ฮา)
จะว่าไปคู่นี้ก็ดูเข้าท่าอยู่นะ หลังตอนนี้ไปจะมีใครสนใจแอบจิ้นหนุ่มวิ้งค์xหนุ่มจืดบ้างมั้ยคะเนี่ย XD

อ๊ะ จะว่าไปแล้ว..อย่างนี้นาโทริซังก็รู้จักเสะในฮาเร็มครบทุกคนแล้วน่ะสิ
กับมาโตบะก็ดูมีซัมติงรองกันอยู่ซะด้วย ไม่ใช่ว่านาโทริซังคิดจะเป็นม้ามืดรวบทั้งฮาเร็มแทนนะ กร๊ากกก

 

นัตสึเมะคุงเริ่มหวั่นใจสถานะฮาเร็มของตัวเอง..#ผิด
ความจริงคือตอนนี้นัตสึเมะคุงกำลังเครียดว่าเขาทำให้ทานูมะคุงเข้ามาพัวพันกับโลกนี้มากเกินไปเสียแล้ว

และสุดท้ายหลังจากที่คุยกันเป็นที่เรียบร้อย ทุกคนก็ต้องร่วมมือกันเพื่อหาทางออกไปจากที่นี่
และในขณะที่ทานูมะกำลังจะแยกไปอีกทางเพื่อช่วยหาทางออกนั่นเอง..



นัตสึเมะคุงเข้าไปฉุดข้อมือทานูมะคุง!

ลวนลวนครั้งที่สามของตอน(?) แถมไม่ใช่แค่ฉุดไว้เฉยๆ ยังจับกันอยู่ตั้งนานสองนานเชียวนะ!
แล้วเมื่อทานูมะคุงสงสัยว่านัตสึเมะเรียกเขาไว้ทำไม นัตสึเมะคุงก็ได้ให้คำตอบว่า..



"ทานูมะอยู่ที่นี่เถอะนะ ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับนาย.."



"ฉันบอกนายแล้วนี่ ว่าที่ฉันอยู่ที่นี่ก็เพราะความตั้งใจของฉันเอง และตอนนี้ฉันก็มองเห็นเหมือนกับนัตสึเมะแล้ว เพราะฉะนั้นฉันก็สามารถช่วยนายได้เหมือนกัน"

หากแต่ครั้งนี้ทานูมะคุงกลับไม่ยอมทำตามอีกแล้ว เมื่อตอนนี้ตัวเองมีพลังที่จะช่วยเหลือคนสำคัญ
คนสำคัญที่ทำให้เขาต้องโกรธตัวเองทุกครั้งเพราะไม่สามารถที่จะปกป้องเอาไว้ได้..
ขอเพียงสักครั้ง อยากจะปกป้อง..อยากจะทำเพื่อคนคนนั้นอย่างถึงที่สุด อย่างนี้..ใช่เพียงมิตรภาพหรือเปล่านะ?

และทันใดนั้น ปีศาจตนหนึ่งก็ได้เดินเข้ามาหาทั้งสองคน
นัตสึเมะเลยรีบดันทานูมะไปไว้ข้างหลังตัวเองทันที หากแต่ปีศาจตนนั้นเพียงถามอะไรนิดหน่อยแล้วจากไป
แต่ทานูมะก็สังเกตุได้ว่าเพือนคนสำคัญของเขามีอาการผิดปกติบางอย่าง..



"นัตสึเมะ..ตัวนายสั่นอยู่งั้นเหรอ.."

ทานูมะสังเกตุได้ถึงบางอย่างที่ผิดแผก แม้จะเจอกับภูตผีมากี่ครั้ง..เขาก็ไม่เคยเห็นนัตสึเมะตัวสั่นแบบนี้มาก่อน
บางทีอาจจะเป็นความกลัว..หากแต่สิ่งที่นัตสึเมะกลัวคงไม่ใช่ภูตผี..

"ฉันดีใจกับความรู้สึกของทานูมะนะ แต่ถ้ามันทำให้นายต้องบาดเจ็บขึ้นมา.."

กลัว..กลัวที่จะสูญเสีย..ความรู้สึกของเราคงไม่ต่างกัน..


ขณะนี้เหตุการณ์รอบข้างกลับยิ่งเลวร้าย..เมื่อทุกคนได้พบกับร่องรอยเลือดมากมาย
ทุกคนจังจำเป็นต้องแบ่งกันออกเป็นสองกลุ่ม โดยที่นัตสึเมะกับนาโทริไปตามหาโอมิบาชิระ
ส่วนเซนเซย์กับทานูมะไปตามหาทางออก แต่ทานูมะที่เพิ่งเคยเห็นเหตุสะเทือนใจจังๆกลับเริ่มหวั่นวิตก..



นัตสึเมะคุงเข้าไปจับไหล่ปลอบ!!

การลวนลามครั้งที่สี่ของตอน(?) แม่ยกยังคงฟินกันได้อย่างต่อเนื่อง รู้สึกมันจะเยอะจนเลิกนับดีกว่ามั้ย (ฮา)
โดยบอกทานูมะว่าทุกสิ่งทุกอย่างมันต้องไม่เป็นไรอย่างแน่นอน



"ฉันจะต้องพาทานูมะออกไปจากที่นี่ให้ได้อย่างแน่นอน ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม"

วี้ดว้าย แบบนี้เค้าเรียกคำสัตย์สาบานรักรึเปล่าคะนั่น? ทำไมบรรยากาศมันให้ขนาดนี้~
แอบรู้สึกว่าซีนนี้นัตสึเมะคุงเสะมาก จำได้ว่าตอนดูตัวอย่างแวบแรกยังแอบนึกว่าเซนเซย์แปลงร่าง
เพิ่งรู้ว่านัตสึเมะคุงทำหน้าจริงจังแบบนี้มันก็เสะได้อะหืออะหามากเลยนะเนี่ย =.,=



ส่วนฝั่งทานูมะก็พยักหน้ารับคำโดยไม่มีท่าทีลังเลใดๆทั้งสิ้น คงจะเป็นความเชื่อมั่น..
ซีนนี้ทำให้เห็นถึงความเชื่อใจกันโดยไม่มีข้อกังขา..บอกถึงความสัมพันธ์ที่เริ่มพัฒนาของคนสองคนจริงๆนะ



ก่อนแยกไป นัตสึเมะคุงยังมีการกำชับว่าให้เซนเซย์ดูแลทานูมะดีๆด้วย



และหลังจากที่ในที่สุดก็ได้อยู่กับเสะอีกคนตามลำพัง ก็เริ่มมีการปรับความเข้าใจกันเล็กน้อย
นัตสึเมะคุงขอโทษที่ตอนแรกตะโกนใส่นาโทริซังทั้งที่นาโทริซังช่วยทานูมะไว้
นาโทริซังเลยถามว่า..การที่นัตสึเมะไม่เคยบอกทานูมะเรื่องที่รู้จักกับนักปราบปีศาจ แม้ว่าทานูมะเป็นเพื่อน..
หรือเพราะว่าทานูมะเป็นเพื่อนเลยไม่ได้บอกกันแน่? นัตสึเมะคุงก็ได้เพียงตอบรับเล็กน้อย

.....รู้สึกกันไหมว่ามันเหมือนซีนสาวน้อยปรึกษาปัญหาความรักกับรุ่นพี่น่ะ..?



ส่วนทางฝั่งทานูมะก็ได้คุยเรื่องต่างๆเกี่ยวกับโลกของภูตผีกับเซนเซย์
ยิ่งได้มาเห็นเหตุการณ์น่าสยดสยองจังๆมากเข้าก็เริ่มรู้สึกว่าน่าสงสารทานูมะคุงอยู่เหมือนกันนะ..
พอได้เจอเข้ากับตัว ทานูมะก็เริ่มเข้าใจว่าอะไรคือสิ่งที่นัตสึเมะไม่ต้องการให้คนสำคัญของตัวเองต้องมาพบเจอ
และเดจาวูกับเหตุการ์ณ์อีกทาง ทานูมะเลยเริ่มปรึกษาปัญหาความรัก(?)กับเซนเซย์

"ตอนที่ฉันบอกว่าจะช่วยเขา..ตอนที่ฉันบอกว่าจะทำตามใจตัวเอง นัตสึเมะที่อยู่ในขวดทำสีหน้ายังไงเหรอ?"

"ฉันคิดว่านั่นจะทำให้เขามีความสุข แล้วก็ทำให้เขารู้สึกดีอีกเพียงสักน้อยก็ยังดี เพราะอย่างนั้นฉันก็เลย.."

อยากจะช่วยเหลือ..อยากแบ่งปันความเจ็บปวดของอีกฝ่ายแม้จะเพียงเล็กน้อยเท่าไรก็ตาม
แต่ทานูมะก็เริ่มจะรู้ตัวว่าเขาคิดผิด เพราะความจริงแล้วสิ่งที่ทำให้นัตสึเมะเจ็บปวดยิ่งกว่าคือสิ่งที่เขามองข้ามไปต่างหาก..
หากแต่เซนเซย์ก็ตัดบทด้วยการบอกให้ทานูมะไปถามนัตสึเมะเอาเอง


และขณะนั้นทานูก็จับสัมผัสของภูตผีได้จากอีกทาง ทำให้เขาเผลอแยกกับเซนเซย์โดยไม่รู้ตัว
และทำให้เขาโดนภูตผีเข้าทำร้ายเสียจนได้

 

นัตสึเมะที่อยู่อีกทางได้ยิ่งเสียงยิ่งรีบวิ่งมาด้วยความตื่นตะหนกสุดขีด



แววตาที่นัตสึเมะคุงมองทานูมะมันช่างดูแล้วเจ็บปวดมาก..
รับรู้ได้ถึงความเป็นห่วงที่มีมากจนล้น บางทีนี่อาจจะเป็นคำตอบของสิ่งที่ทานูมะคุงคิดเมื่อครู่ก็เป็นได้



"นี่คือสิ่งที่ผมกลัวที่สุด กลัวว่ามันจะเกิดขึ้นในวันใดวันหนึ่ง..ทานูมะไม่ใช่คนที่สมควรจะมาอยู่ในสถานที่แบบนี้"

ลวนลามครั้งที่..เอ้อ เอาเป็นว่าช่างเถอะ สังเกตุว่านัตสึเมะคุงมองทานูมะอย่างเป็นห่วงเป็นใยเหลือเกิน
จนน่าสงสัยว่าตกลงนี่เพื่อนรัก..หรือว่ารักเพื่อนกันแน่คะนัตสึเมะคุง? 
(สังเกตุอีกที..ซีนนี้สามพีมาก นัตสึเมะลูบหลังทานูมะ ส่วนนาโทริซังก็จับไหล่ปลอบนัตสึเมะต่อ..)



"แต่นี่เป็นเพราะผม..เพราะผมทำให้เขาต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ ผม..ควรจะทำยังไงดี?"

นัตสึเมะคุงถึงกับแทบจะร้องไห้ออกมาด้วยความเจ็บปวด ความจริงก็น่าเห็นใจนัตสึเมะคุงอยู่เหมือนกันนะ
นัตสึเมะคุงทำทุกสิ่งทุกอย่างโดยเอาตัวเองเข้าแลกปกป้องคนสำคัญมาตลอด
แต่มาคราวนี้..ดันต้องกลายเป็นฝ่ายที่ถูกคนเหล่านั้นปกป้องเสียแทน
จากทุกครั้งที่เคยคิดว่าชีวิตของตัวเองไม่มีความสำคัญ ก็กลับกลายเป็นสิ่งสำคัญของใครอีกคน..

และขณะนี้นัตสึเมะคุงกำลังจะทนไม่ไหวนั่นเอง..



นาโทริซังถึงกับเข้ามากุมมือปลอบ !!!

แวร๊ยยยย ฉากนี้ขอตบคะแนนรัวๆให้หนุ่มวิ้งค์เลยค่ะ จะมาทำคะแนนก็กับฉากนี้แหละ!!
นาโทริซังได้ใจมาก มันต้องอย่างนี้สิคะ..คนกำลังเศร้าขนาดนี้จะปลอบเฉยๆได้ไง มันต้องมีการให้กำลังใจกันหน่อย =..=

 

ซีนการ์ตูนสาวน้อยได้อี๊ก !!

 

เมื่อหันไปก็พบกับนาโทริซังมาอย่างหล่อกันเลยทีเดียว เผลอทำเอาหวั่นไหวเลยนะคะนั่น =///=
คือ..ตอนแรกก็แอบคิดว่าทำไมนาโทริต้องถอดถุงคลุมหัวออก.. แต่พอลองมาคิดๆดูอีกที
ถ้าเกิดนัตสึเมะคุงหันไปแล้วเห็นนาโทริซังในสภาพถุงคลุมหัว..จากที่กำลังจะซึ้งมันจะหมดฟิลล์กันเลยนะคะ..

 



 

ฉากปลอบซึ้งๆ ที่แอบน่าสงสัยว่าทำไมภาพมันวิ้งวับราวกับจงใจเหลือเกิน
แต่ขออนุญาติไม่บรรยายอะไรมาก เอาเป็นว่ามันเป็นซีนก๊าวๆของนาโทริซังกับนัตสึเมะคุงนั่นแหละ
แอบรู้สึกว่าถ้าลองอ่านซับแค่จากรูปแรก มันคือฉากสารภาพรักชัดๆเลยนะคะนั่น (ฮา)

และจากนั้นก็เข้าสู่การหาทางปราบปีศาจของนาโทริซังกับนัตสึเมะคุง
เพื่อความรวดเร็ว(?) เราจะขอข้ามส่วนเนื้อเรื่องเลย สามารถไปหาดูกันได้จากในตอนเอาแล้วกันค่ะ


ตัดฉับข้ามไปดูทานูมะนัตสึเมะตอบจบแบบไม่ค่อยจะลำเอียงกันเลย (เฮ้ย!)




ทานูมะคุงที่ยังไม่ได้สติถูกพาตัวออกมาข้างนอกก่อน เมื่อเคลียร์เรื่องเรียบร้อยนัตสึเมะคุงก็รีบตามมา
ฮีรากิที่รู้งานดีมากก็เลยรีบกลับไปหานาโทริซัง โดยทิ้งคู่พระนาง(?)เอาไว้สองต่อสอง

บรรยากาศเบื้องหลังยามแสงอาทิตย์อัสดง..ช่างเป็นใจกับฉากจบที่แสนโรแมนซ์เสียนี่กระไร..



และในที่สุดทานูมะคุงก็ฟื้นขึ้นมา แอบเคืองว่าจะรีบฟื้นไปไหน..มันต้องรอคนจูบปลุกก่อนเซ่! #ผิดนะ

 

นัตสึเมะคุงบอกขอบคุณทานูมะสำหรับเรื่องทั้งหมดที่ผ่านมา รอบยิ้มของนัตสึเมะคุงช่างก๊าวใจเหลือเกิน..
 ฉากนี้ดูแล้วเขินจริงจัง แอบรู้สึกว่าเดจาวูกับตอนจบ no.6 จนอยากจะเชียร์ว่าจูบเล้ยยยย (ไม่ใช่แล้ว)

 

"..บอกความจริงกับฉันได้มั้ย"

ทานูมะมีแอบงอนด้วยอ่ะ ซีนนี้ทานูมะคุงน่ารักมากกกกกกก โอ้ยย มีแอบงอน ตัดพ้อซะน่ารักอะไรจะปานนี้
แต่แอบสงสัยอย่างนึงว่าทำไมไม่ลุกมานั่งคุยกันดีๆ คุยกันมุมนี้แล้วแม่ยกจะฟินตายเอานะคะ
มันจะใกล้ชิดกันไปไหนเนี่ย มาถึงขนาดนี้บอกไม่มีซัมติงนี่ไม่เชื่อแล้วอ่ะ !!

 

นัตสึเมะคุงโดนคำตัดพ้อเข้าไปก็ถึงกับอึ้งไปเล็กน้อย



ทานูมะคุงบอกกับนัตสึเมะคุงว่า เขารู้ตัวแล้วว่ายิ่งเขาเข้าไปพัวพันกับเรื่องนี้มากเท่าไหร่ ก็ยิ่งทำให้มันแย่ลง
เมื่อเขามีสิ่งที่อยากรู้ เขาก็ไม่รู้ว่าควรถามได้มากแค่ไหน..เมื่อเข้าอยากจะช่วย เขาก็ไม่รู้ว่าเขาควรจะทำอย่างไร
แล้วก็บอกอีกว่าถ้านัตสึเมะอยากจะปฎิเสธ ก็สามารถบอกได้ตามที่ต้องการ

"ฉันดีใจที่นายบอกฉันเรื่องที่นายมองเห็นภูตผี แต่ฉันก็ไม่ต้องการให้นายต้องนึกถึงความทรงจำที่เลวร้าย หรือทำให้มันเกิดกำแพงขึ้นระหว่างพวกเรา"



"ฉันทั้งรู้สึกมีความสุข แต่มันก็เจ็บปวดเช่นเดียวกัน"

อา..บอกได้คำเดียวว่าซีนนี้ฟินไม่ไหวแล้วค่ะ ความรู้สึกของทานูมะคุงมันช่างงดงามเหลือเกิน
ยิ่งดูจากเสียงที่สั่นเครือ มันก็คงบอกความรู้สึกอะไรได้มากกว่าคำพูด รัก..ไม่ว่าจะสถานะไหน แต่มันคือความรักอย่างแน่นอน

จุดเริ่มต้นจากที่ทั้งสองคนได้มารู้จักกัน ก่อเกิดปัญหาบางอย่างขึ้นพร้อมๆกับมิตรภาพ
คนหนึ่ง..อยากจะปกป้องอีกฝ่าย แม้ว่าจะต้องเอาชีวิตตัวเองเข้าแลก ก็จะขอให้ตัวเองเจ็บปวดอยู่เพียงคนเดียว
คนหนึ่ง..อยากจะช่วยเหลือ อยากจะแบ่งเบาความเจ็บปวดของอีกฝ่าย แม้จะเพียงเล็กน้อยก็ตามที
ด้วยความคิดเห็นที่สวนทาง ต่างฝ่ายต่างอยากจะให้ตัวเองเป็นคนรับความเจ็บปวดแทน
ยิ่งเป็นห่วง..มันก็ยิ่งทำให้เกิดความกลัวไปพร้อมๆกัน นัตสึเมะคุงได้ฟังแบบนี้ก็ไม่รู้ว่าตัวเองควรควรทำเช่นไร?

ก็คงทำได้เพียงรอดูกันต่อไป..ในวันที่ทั้งสองคนจะเปิดใจเข้าหากันได้อย่างเต็มที่กว่าที่เป็น..



จากนั้นนัตสึเมะคุงก็เดินกลับไปส่งทานูมะคุงที่ทางกลับบ้าน แต่ก็ที่จะแยกกันไป
ทานูมะคุงก็หันมาถามว่าพรุ่งนี้นัตสึเมะจะไปโรงเรียนเหมือนเดิมใช่มั้ย?
นัตสึเมะเลยบอกว่าต้องไปแน่นอน เพราะยังไม่ได้บ่นทานูมะเลยนี่นา ทำไมทานูมะคุงสงสัยเล็กน้อย

 นัตสึเมะคุงบอกพร้อมกับรอยยิ้ม ยิ่งเน้นย้ำว่ายังจำฟังเรื่องที่ทานูมะพูดตอนอยู่ในขวดโหลได้ทุกประโยค
พอได้ยินแบบนั้นทานูมะเองก็แอบยิ้มออกมานิดหน่อย บางทีเหตุการณ์ครั้งนี้อาจทำให้ทั้งคู่เข้าใจกันมากขึ้น
มันจะน่ารักกันเกินไปแล้วนะคะ! *ชูป้ายอวยคู่เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ*



และแล้วก็จบการเพ้อนัตสึเมะอีกหนึ่งตอน รู้สึกว่าซีซั่นนี้ทำให้ฟินติดต่อกันมาหลายตอนแล้วนะเนี่ย
ยิ่งแต่ละตอนนี่ยิ่งอัพเกรดเรียกเลือดขึ้นทุกวันๆ นี่เป็นเหตุผลที่ต้องเลื่อนเวลาฉายไปตีสองครึ่งสินะ?
ขอพูดถึงตอนนี้โดยรวมอีกนิด รู้สึกว่าพอเกิดเคสรถไฟชนกันแล้วทำให้เลือกพีคไม่ถูกกันเลยทีเดียว
เลยทำให้อวยนาโทริซังได้ไม่เต็มที่ (เผลอเอาแต่ไปโฟกัสทานูมะคุงแทน ฮา)
ต้องขอโทษหนุ่มวิ้งค์ด้วยนะค้า~ เอาไว้ถึงตอนของนาโทริซังจะอวยให้ไม่แพ้ทานูมะเลยแล้วกัน XD
ตอนของนาโทริซังเด่นๆในมังงะมันก็มีอีก ขึ้นอยู่กับว่าจะเอามาลงในซีซั่นนี้รึเปล่าเท่านั้นเอง
แต่ลุ้นให้เอามาลงนะ..ไหนๆซีซั่นนี้ก็อวยไปแล้วสองเสะ ต้องอวยนาโทริซังอีกคนให้ครบสิคะ =.,=


แล้วเอาไว้เจอกันใหม่เอนทรี่หน้าค่ะ~

ปล.เอนทรี่หน้ากะจะแปล OP ซีซั่นนี้ หรือก็คือเพลง ima kono toki ที่เพิ่งออก full ver. เมื่อวันที่ 15 ที่ผ่านมา
ปล.2 และถ้าไม่ขี้เกียจจนเกินไป บางทีอาจจะมีฟิคสักเรื่อง ไม่มาโตบะก็ทานูมะคุงนั่นล่ะ (ยังสติลเลือกไม่ถูก)
ปล.3 นัตสึเมะเล่ม 8 จะออกวันศุกร์นี้ เล่มนี้ปกรูปทานูมะนัตสึเมะซะด้วย เข้ากับบรรยากาศตอนนี้จริงจังเลยเนอะ
ปล.4 เพิ่งได้อ่านคู่ป่วนเล่มเจ็ด ไว้ว่างๆก็อยากจะรีวิวเรื่องนี้อยู่เหมือนกันนะ