10 ช็อตเด็ด! 8059 Love memories♥ [1]
posted on 15 Jul 2011 19:06 by ririn-rhymeวันนี้หาเรื่องมาอัพบล็อกกันบล็อกเน่าพร้อมกับสนองนี้ด(?)ตัวเองไปในตัวค่ะ
ช่วงนี้รินกำลังคิดถึง 8059 จริงอะไรจริง รู้สึกกระแสมันจะห่างหายเหลือเกิน..
พอไปย้อนดูอนิเมเก่าๆแล้วก็รู้สึกยิ่งคิดถึงนะ ดูกี่ทีก็ยังยิ้มได้ตลอด
วันนี้ก็เลยอยากเอาช็อตเด็ดที่รินชอบของ 8059 จากอนิเมมาให้ทุกคนดูกัน ~
ความจริงแล้วอยากบอกว่าฉากของคู่นี้มันเยอะเหลือเกินค่ะ
คาดว่าถ้าให้นั่งแคปทั้งเรื่อง ทำทั้งวันก็คงไม่เสร็จง่ายๆหรอก (ฮา)
ก็เลยเลือกฉากเด็ดๆที่รินชอบมาหวีดก่อน ทั้งหมดรินลองคัดเลือกมาเป็น 10 ช็อตเด็ด
เพราะไม่ว่าจะเป็นฉากไหน 8059 ก็ยังทำให้รินและแม่ยกทุกคนยิ้มได้อยู่เสมอจริงๆ
อ๊ะ ก่อนจะเลื่อนลงไปต่อ ขอเตือนก่อนอย่างนึงนะคะ
จขบ.เป็นแม่ยก 8059
ใครไม่ชอบกรุณากด x มุมขวาบนออกไปได้เลยค่ะ กรุณาอย่ามาระรานกัน
ถ้าเข้าใจแล้วก็..เลื่อนลงไปอ่านกันต่อได้เลย
เอาล่ะ มาย้อนรำลึกความหลังกับยามะโกคุไปด้วยกันดีกว่าเนอะ :D
ออฟฟิเชียลมันต้องมีหลักฐาน !!
Moments 1 : KHR # 80 - 83
หากจะรักกันได้นั้น..สิ่งที่ควรทำคือปรับความเข้าใจ และยอมรับในสิ่งที่อีกฝ่ายเป็นจากใจจริง
ยามใดที่สามารถสื่อจิตใจถึงกัน ยามนั้นความรู้สึกก็คงยิ่งชัดเจน..
โบราณท่านว่า คนเรายิ่งทะเลาะกันก็ยิ่งรักกันไม่ใช่หรือ..?


Rin says : ตอนนี้เป็นตอนที่รับรองว่าแม่ยก 8059 ทุกคนต้องนึกถึงเป็นอันดับแรกแน่ๆ ถ้าจะให้รินพูด..รินว่าตอนนี้มันแสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ที่เริ่มพัฒนานะ โกคุที่ไม่ยอมเปิดใจให้ใคร ได้ยินที่ยามะพูดแบบนั้นแล้วรู้สึกแอบสะใจเล็กๆ(?) คือความจริงแล้วรินก็อยากให้โกคุมองคนอื่นนอกจากสึนะบ้าง ความรู้สึกที่โกคุมีให้สึนะมันเหมือนหน้าที่จนเกินไป อยากให้โกคุสนใจความรู้สึกของตัวเองให้มากกว่านี้ ที่ยามะแสดงออกมันรู้สึกชัดเจนเลยนะ เหมือนห่วง เหมือนหวง เหมือนหึง (ฮา) ถ้าไม่ได้คิดไปเอง..ยามะทำเหมือนอยากจะบอกให้โกคุหันมามองคนอื่นบ้าง (มองว่าใครกันที่แอบรักเธออยู่ ~ *ผิด*) และลองคิดกันดู..ปกติโกคุมักจะเอาชื่อรุ่นที่สิบมาอ้างเพื่อปกปิดความรู้สึกของตัวเองตลอด ดังนั้นประโยคที่ว่า "ถ้าแกตายไป รุ่นที่สิบจะเสียใจนะเฟ้ย" นั่นมันจะหมายความว่ายังไงกันล่ะคะ? อ้อ แล้วรินก็รู้สึกชอบประโยคที่โกคุบอกว่า "พวกเราตายไปกันคนละครั้งแล้ว ถ้าอยู่คนเดียวล่ะก็นะ.." งั้นจะอยู่เคียงข้างกันไปตลอดเลยใช่ไหมล่ะ? XD
ในช่วงเวลานั้น..สิ่งที่เพียรเก็บซ่อนไว้ในส่วนลึกของจิตใจ
กลับเปิดเผยออกมาอย่างง่ายดายเสียเหลือเกิน..
และหลังจากที่ทั้งคู่โดนหามกลับมาที่ฐานในสภาพยับเยิน..โกคุที่ฟื้นขึ้นมายอมเผยความรู้สึกว่าที่ทะเลาะกับยามะเพราะรู้สึกสับสน..ส่วนยามะเองก็พูดว่าเผลอพูดเรื่องไม่เป็นเรื่องกับโกคุไปเสียได้ ตอนนี้สังเกตุได้เลยนะว่าสองคนนี้สื่อใจถึงกันได้อีกหน่อยแล้ว ถึงโกคุจะแอบซึนกลบเกลื่อน แต่ในวินาทีนั้นก็เห็นได้ว่าโกคุแอบยิ้มแล้วก็หน้าแดงนิดๆเหมือนกันนะ เหตุการณ์ที่เพิ่งผ่านมาราวกับช่วยทำลายกำแพงใจไปโดยปริยาย ฟื้นขึ้นมาก็เรียกหาอีกฝ่ายโดยไม่รู้ตัว..ความรู้สึกที่เก็บซ่อนไว้มันฉายออกมาอย่างชัดเจนเลย..
ว่ากันตามตรง รินว่าสิ่งที่สองคนนี้รู้สึกต่อกันมันมากกว่าความเป็นเพื่อน โกคุเองก็บอกว่าไม่เคยมองยามะเป็นเพื่อนอยู่แล้ว แต่เจ้าตัวก็ไม่เคยบอกว่ามองในสถานะไหน..ส่วนยามะก็ดูแคร์โกคุมากกว่าคนอื่นถ้าลองสังเกตุจากเหตุการณ์ที่ผ่านๆมา เอาตามตรง..สองคนนี้คงมองกันมากกว่าเพื่อนธรรมดา แต่คงจะอยู่ในความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อเรียก เพราะออฟฟิเชียลมันเป็นการ์ตูนจัมป์ไม่ใช่การ์ตูนวาย เอาเป็นว่ารู้กันในหมู่แฟนคลับอย่างเราๆแล้วกันนะคะ (ฮา) XD
Moments 2 : KHR # 111




Moments 3 : KHR # 46
ยามใดที่รู้สึกท้อ คนเรามักต้องการกำลังใจจากใครที่เป็นคนสำคัญ..
เพียงคำพูดไม่กี่คำ มันก็เพียงพอที่จะเรียกแรงใจให้กลับคืนมา
ดังคำมั่นสัญญา..จะยังคงเชื่อมั่นไม่ว่าอะไรจะจะเกิดขึ้นก็ตาม..


Story : ฉากช่วงศึกชิงแหวนแห่งวายุ โกคุตัดสินใจกลับออกมาก่อนที่ระเบิดจะมาถึงตัว ทำให้เสียแหวนวายุให้กับเบลเฟกอล และทำให้วองโกเล่เป็นฝ่ายแพ้การแข่งขัน..โกคุที่เดินโซเซออกมาเอื้อมมือไปคว้าคอเสื้อยามะ ก่อนจะพึมพำเบาๆว่าที่เหลือฝากด้วยนะ เรียกรอยยิ้มบางบนใบหน้าคนรับฟัง พูดจบโกคุก็เซล้มทำให้ยามะต้องเป็นฝ่ายฉุดแขนรั้งตัวไว้แทน พร้อมคำพูดแสดงความห่วงใยอย่างเคย..


Rin says : ความจริงช่วงศึกชิงแหวนก็มีฉากที่รินชอบหลายฉากอยู่นะ ที่สังเกตุเป็นพิเศษคือสองคนนี้มักจะลุกลี้ลุกลนในการแข่งของอีกฝ่ายตลอด อย่างในศึกชิงแหวนวายุ สังเกตุว่ายามะจะดูกังวลมาก..แล้วฉากสุดท้ายที่โกคุดึงคอเสื้อยามะแล้วบอกว่า "ที่เหลือฝากด้วยนะ.." มันเป็นอะไรที่ทำให้รินรู้สึกเหมือนโกคุที่กำลังท้อ อยากได้แรงใจจากคำพูดของใครสักคน แล้วหลังจากที่ยามะยิ้มตอบพร้อมให้คำมั่นก็เป็นการคลายกังวลในจิตใจไปได้ โดยฉากที่สุดท้ายที่โกคุเซไป ยามะก็เป็นคนรั้งตัวไว้พร้อมด้วยคำพูดแสดงความห่วงใยตามแบบฉบับของตัวเองเหมือนเคย คำพูดจากคนสำคัญเวลาท้อมันเป็นสิ่งสำคัญจริงๆนั่นแหละเนอะ ~


Moments 4 : KHR # 76-77
แต่นั่นก็แสดงให้เห็นถึงความรู้สึกที่มีต่อกันไม่ใช่หรือไร..




Rin says : สำหรับตอนนี้ไม่รู้ว่ามีใครสังเกตุกันหรือเปล่า? แต่รินรู้สึกว่ามันทำให้รู้ว่าโกคุมองยามะแตกต่างจากคนอื่น โดยเฉพาะฉากที่ทุกคนโดนสลับตัวกับตัวเองในอดีต โกคุตะโกนเรียกชื่อทุกคนต่อกัน จากนั้นก็เว้นช่วงแล้วหันไปเรียกยามะคนเดียว..พอรู้ว่ายามะช่วยคนอื่นทั้งๆที่ยังไม่รู้เรื่องอะไร ก็อึ้งไปนิดก่อนจะแอบลอบยิ้มแล้วพึมพำออกมาว่า "ช่วยคนอื่นทั้งๆที่ตัวเองยังไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไร..พอมีดีเหมือนกันนี่หว่า" มันแสดงให้เห็นว่าโกคุเองก็แอบรู้สึกภูมิใจในตัวยามะนิดๆอยู่เหมือนกันนะ


แล้วอีกเรื่องที่อยากพูดถึงคือ เรื่องของยามะกับโกคุในอีก 10 ปีข้างหน้า ดูจากคำพูดที่ยามะพูดกับโกคุในตอนนี้แล้ว..มันทำให้รู้สึกได้ว่าสองคนนี้ในอนาคตคงสนิทกันพอควรเลยทีเดียว จากการที่โกคุเอากล่องที่ได้มาจากกระเป๋าตัวเองในอีก 10 ปีให้ยามะดู ยามะก็บอกออกมาว่า "จะว่าไป..เจ้าหมอนั่นบอกว่าได้ของเด็ดๆมา" แสดงว่าสองคนนี้เค้าก็รู้เรื่องของกันและกันอยู่เหมือนกันนี่นา? แล้วอีกเรื่องที่อยากให้ลองคิดกันดู..สึนะจุดไฟได้เพราะอยากปกป้องเคียวโกะ แต่โกคุจุดไฟได้เพราะนึกถึงยามะ? มันหมายความว่ายังไงกันน้า ~
(และแล้วมันก็ยังไม่ยอมจบง่ายๆ?)
เอาล่ะ หลังจากที่เพ้อ(?)กันมายาว ก็ขอตัดไว้ที่เท่านี้กันก่อนดีกว่า (ฮา)
ยังเหลืออีก 6 ฉากที่จะลง เสร็จแล้วก็ถึงจะครบ 10 ช็อตเด็ดพอดี
รู้สึกว่าเอนทรี่นี้เพ้อยาวมาก คิดๆดูแล้วจะช็อตไหนรินก็เพ้อได้ทั้งนั้นแหละค่ะ XD
เขียนเพื่อสนองนี้ดล้วนๆ สาระอยู่ไหนเนี่ย กร๊ากก
งั้นเอาเป็นว่าเจอกันใหม่เอนทรี่หน้าค่า =w=~


อ่านแล้วเลือดรักยามะโกคุมันพุ่งขึ้นปรี๊ดมว๊าก น่าเสียดายที่ไม่มีตอนสวีทเซอร์วิสTYLบ้างไม่งั้นจะกรี๊ด+ก๊าวใจมากกว่านี้








ชอบมากกกกกกก ขอปาดาวให้นะXD
#1 By ชิกร๊า on 2011-07-15 19:18